پنج شنبه, ۲۷ تیر , ۱۳۹۸
   

Comments

الزامات تقویت جنبش مطالباتی
علیه «آرایش جنگی» دیکتاتوری
رضا سپیدرودی
— 2 دیدگاه

  1. کلا جو اپوزیسیون رژیم بعلت ضد سرمایه داری نبودن ناسالم و بیمار و مضر است. باید این بیماری علاج شود. علاج آنهم تبلیغ و ترویج تشکلات و گروهها و اتحادیه های غیر سلسله مراتبی و ضد بردگی مزدی در محلهای کار و زندگی است. از آنجا که سرمایه داری ذاتا روابطی است متکی به بیگاری کشی از کارگران، نمیتوان در مقابل آن سکوت کرد و اپوزیسیون سالمی داشت.

  2. جنبش مطالباتی لازم است و خوب اما هدف جنبش مزدبگیران نباید محدود به مطالبات بشود. هدف جنبش کارگری باید تسخیر کردن محلهای کار باشد و باید بدنیال اجتماعی کردن مالکیت بر وسایل تولید برود. اگر جنبش کارگری محدود به جنبش مطالباتی شود، به جنبش سیاسی طبقه سرمایه دار غیر حاکمی تبدیل می شود که دنبال حاکم شدن بر کارگرانند. این خیلی مهم است. امروز تضادهای امپریالیستی حاد شده است و جامعه ایران میتواند قربانی آن باشد. چطور میتوان وارد جنگ ارتجاعی رژیم با کشورهای دیگر و جنگ ارتجاعی آنها با رژیم نشد؟ پاسخ روشن است: مسئله نظام بردگی مزدی (سرمایه داری) است نه ملیت. بهمین علت مبارزه با سرمایه داری هم مبارزه با رژیم است و هم مبارزه با سرمایه داری جهانی. این تنها راه پیشرفت در دراز مدت و پایه گذاری جامعه ای سالم خواهد بود.
    .
    تمام اعتراضات و جنبشها باید بجای اینکه در بالای شهر باشند و یا جلوی در ساختمانهای رژیم، باید در محلات کارگری و در محل های شغلی صورت پذیرد – جنبش جلیقه زرد ها هم محدود است. باید کارگران فعال درک کنند که مسئله بردگان مزدی واقعا تقاضا کردن نیست بلکه حاکمیت کردن است، حاکمیت کردن بر کل جامعه و حاکمیت کردن در محلهای کار و زندگی از طریق اتحادیه های ضد سرمایه داری و ضد کارمزدی خود. دو جور اتحادیه و یا سندیکاداریم، یکی برای تقاضا کردن که قبول کردن ارباب سرمایه دار است و دیگری برای حاکم بودن بر خود. دومی کار درست است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

Page generated in 0٫637 seconds. Stats plugin by www.blog.ca
رفتن به نوارابزار