یکشنبه, ۲۸ مهر , ۱۳۹۸
   

Comments

کشمکش وتبانی بین قدرت های امپریالیستی برسر تسلط برجهان، نمونه ایران!
حسن جداری
— ۱ دیدگاه

  1. با استقرار نظامهای سوسیالیستی موافقم اما دولت بلشویکها و چینی ها هرگز از سطح یک دولت ناسیونالیستی سرمایه داری دولتی فراتر نرفتند. درباره وابسته امپریالیست روس بودن باید گفت که این وابستگی سیاسی وجود ندارد و جناح حاکم جمهوری اسلامی که جناح تندرو و دارای آتوریته است فقط در کمپ قطب شرقی امپریالیست جهانی قرار دارد. این تمایل جناح حاکم دائم از طریق جناح رفرمیست پرو دموکراسی امپریالیستی غربی به چالش گرفته می شود- بصورت دموکراسی خواهی و شهروند خوب جامعه جهانی بودن. از آنجا که اقتصاد ایران کاملا وابسته به اقتصاد سرمایه داری جهانی است و بصورت بخش کوچکی از آن عمل میکند، میتوان گفت وضعیت ناروشن سیاسی جمهوری اسلامی دوام طولانی نخواهد داشت و بلاخره باید نوکری یک طرف را بپذیرد. این کار یا با کودتا صورت میگیرد و یا با جنگ. تکلیف ما کارگران هم روشن است. ما نباید در کودتاها و در جنگها و تضادهای امپریالیستی شرکت کنیم و باید نوک تیز پیکان خود را متوجه روابط سرمایه داری کنیم. سوسیالیسم برای ما باید حاکمیت اتحادیه های ضد سرمایه داری ما بصورت شورائی باشد تا به عقل جور در بیاید یعنی از فساد کیش شخصیت و بوروکراسی و جدائی سیاست از اقتصاد در امان باشد. فرهنگ سازی و تشکل سازی ضد سرمایه داری، شورائی و ضد آتوریته گرائی باید پایه و اساس کار تبلیغی و ترویجی ما کارگران کمونیست شده باشد. زشت فرهنگ رقابت است، زیبا فرهنگ اتحاد و شورا در تولید و مدیریت محلهای زندگی. فعلا برعکس شده است و این یعنی سرمایه داری حاکم است. در چهارچوب نظام سرمایه داری هم، چه خصوصی و چه دولتی، تضعیف شده و داغون شده و دیوانه شده لیاقت اش است. ما کارگران کمونیست شده چنین رابطه اجتماعی ی را نمیخواهیم چون قربانی اصلی آن خواهیم بود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

Page generated in 0٫645 seconds. Stats plugin by www.blog.ca
رفتن به نوارابزار