سه شنبه, ۳۱ اردیبهشت , ۱۳۹۸
   

Comments

جوهیل،سازمان دهنده و فعال کارگری امریکا وشعرِ”واعظ و برده”
مقاله و برگردان اشعار: شاهین شعبانیان
— 2 دیدگاه

  1. مقدمه اساسنامه کارگران صنعتی جهان – IWW

    طبقه کارگر و سرمایه دار هیچ چیز مشترکی با هم ندارند. تا سرمایه هست زندگی کارگران آکنده ازگرسنگی و فقر است و تعداد اندکی سرمایه دار تمام نعمات زندگی را در اختیار دارند. هیچ صلحی میان کارگر و سرمایه دار مجاز نیست.

    مبارزه بین این دو طبقه باید ادامه یابد تا کارگران جهان خود را به صورت یک طبقه برای در اختیار گرفتن ابزار تولید و لغو کار مزدی و رفع مشکلات زیست محیطی کره زمین آماده سازند.

    مادامی که مدیریت و کنترل صنعت در دستان اندک افراد است، اتحادیه های کارگری نخواهند توانست با قدرت روز افزون طبقه سرمایه دار مقابله کنند. اتحادیه های کارگری راهی را می روند که لایه ای از طبقه کارگر را در قیاس با توده کارگر در موقعیت بهتری قرار می دهد. این روش جنگ برای افزایش دستمزد را به شکست می کشاند. علاوه براین، اتحادیه های کارگری به طبقه سرمایه دار کمک می کنند تا کارگران را فریب دهند. آنها باور دارند که کارگر و سرمایه دار منافع مشترکی دارند. به کارگران می گویند که می توانند به کمک سندیکا وضع حاضر را تغییر دهند. تنها وقتی که سازمانیابی طبقه کارگر طوری باشد که تمام اعضای هر رشته صنعت یا تمامی رشته های صنعتی بتوانند دست به اعتصاب و تحریم تولید بزنند می توان کاری انجام داد. ضربه به یک کارگر ضربه همه کارگران است.

    بجای شعار محافظ کارانه “دستمزد روزانه عادلانه برای کار روزانه عادلانه” باید شعار انقلابی “سرنگون باد نظام کار مزدی” بر روی بنر های کارگران نقش بندد.

    وظیفه تاریخی طبقه کارگر است که نظام سرمایه را نابود کند. ارتش تولید کنندگان باید سازمانیابی شود، نه فقط برای مبارزه علیه سرمایه که برای سازماندهی تولید بعد از سرنگونی سرمایه داری نیز. با سازمانیابی کارگران صنعتی، ما ساختار جامعه ای نوین را در درون جامعه کهنه پدید می آریم.

    ——

    پس خوانندگان توجه کنند که این سنذیکای (اتحادیه) کارگری بطور مستقیم علیه نظام سرمایه داری بود و امروز هم هست.
    تشکل کارگران صنعتی جهان مارکسیستی نبود و نیست.

  2. تفاوت مخالفت جو هیل با مذهب با مخالفت بعضی از نویسندگان در سایت روشنگری با مذهب در این است که جو هیل از زاویه مبارزه با نظام بردگی مزدی مخالفت میکرد اما آن نویسندگان از زاویه دفاع از نظام سیاسی سکولار طبقه سرمایه دار (نبودن مذهب در مدیریت برده داری) دفاع میکنند. تفاوت زمین تا آسمان است. بعلاوه دادگاه جوهیل نشان میدهد که چطور عدالت سکولار کمک نمیکند که ارتجاع سرمایه داری به قتلهای قانونی فعالین کارگری دست نزند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

Page generated in 0٫698 seconds. Stats plugin by www.blog.ca
رفتن به نوارابزار