دوشنبه, ۵ فروردین , ۱۳۹۸
   

Comments

شاید وقتی دیگر!
یادداشت روز، در حاشیه ی پایان کنفرانس ورشو/ محمد علی اصفهانی
— 3 دیدگاه

  1. دوست گرامی، حبیب!

    ۱ ـ از کجای این مقاله، شما متوجه شده اید که «نویسنده میخواهد یک کشور دموکراتیک پارلمانی مستقل سرمایه داری در ایران بوجود آورد»؟

    ۲ ـ بله، در پی نخستین گام، یعنی سرنگونی نظام حاکم بر ایران، و در پی گام دوم، یعنی اسقرار حاکمیتی برآمده از این سرنگونی، که البته معلوم نیست مردمی خواهد بود یا نه، در هر صورت، «استثمار نیروی کار» و «بردگی مزدی»، همچنان ادامه خواهد داشت. و برای مبارزه ی با این موارد، باید به گام های بعدی فکر کرد.
    اگر بخواهیم منتظر باشیم تا شرایطی فراهم شود که بتوانیم یکجا با یک خیز تارزانی، به همه ی هدف های خود دست بیابیم، تا هفتاد نسل دیگر هم باز در همین نقطه یی که هستیم، درجا خواهیم زد.

    ۳ ـ همانطور که به درستی نوشته اید «سرمایه داری جهانی و امپریالیستی بر تمام سرمایه ها و بازارهای جهان تسلط دارد».
    به همین دلیل، در جهان معاصر، نه سرمایه داری ملی، و نه اقتصاد کاملاً ملی، و نه حتی استقلال کامل، امکان پذیر نیست؛ ولی می توان تمام تلاش خود را به کار برد تا با استفاده از همه ی امکانات، میزان وابستگی را به حد اقل رسانید.
    من در این مورد، قبلاً مطالبی نوشته ام که در همین سایت هم منتشر شده اند.

    ۴ ـ نوشته اید «همین رژیم برنامه های نولیبرالی امپریالیستها را در زمان رفسنجانی و خاتمی و به بعد پیاده کرده است».
    در این مورد، باید بپرسیم که آیا در این کار خود، موفق شده است یا نه. شواهد نشان می دهد که نه. وگرنه، اقتصاد ایران به این روز و روزگار نمی افتاد، و در همان کادر «برنامه های نئولیبرالی»، می توانست فکری به حال خود کند.
    به دلیل این ناتوانی هم به اختصار در این مقاله اشاره کرده ام و نوشته ام:
    «فرهنگ مادون سرمایه داری، و مربوط به اعصار فئودالیسم و ماقبل آن (اگرچه در ظرف سرمایه داری) فرهنگ غالب در ساختار این نظام است». و طبعاً با چنان فرهنگی نمی توان خود را با سرمایه داری پیشرفته ی جهانی همخوان کرد.

    ۵ ـ پاسخ این پرسش شما که «در صورت حمله امپریالیستی غربی و شرقی، چگونه از اتکا به امپریالیسم جلوگیری خواهد شد؟» را ندارم.
    باید سعی کنیم که کار ما به آنجا نرسد. در حال حاضر، مهم ترین هموار کننده ی راه چنان حمله یی، نظام حاکم بر میهن ماست، و تا زمانی که این ها بر سر کار باشند، چنان خطری وجود خواهد داشت.

  2. Habib aziz! Nevisandeh in maghaleh , Muhammed Ali Isfehani , « aslan va abadan « toye in mayeh ha nist keh shoma neveshtehid. Ofogh did ishan hadaksar ta yek ghadam jeloye payeshan ast. Masael ra besiar, besiar royai va khiali mibinad. Be site ishan , GHOGHNOS, sari bezanid ta hameh chiz dastgiretan beshavad. Ishan ba an 4 nokehi keh shoma goftehid KAMELAN biganeh hastand va osolan beh anha fekr nemikonad va dar khat fekri ishan nistand. ( ISHAN HANOOZ FARGH «»nezam»» ba «»regim»» RA NEMIDANAND!! ) va migoyand « dar sakhtar in nezam» manzoreshan be ghol khodeshan nezam jomhori eslami ast . An dar va dasteh keh dar Iran ghodrat siasi ra dar dast darand, REGIM ISLAMI ast va nah, NEZAM ISLAMI!! G

  3. نویسنده میخواهد یک کشور دموکراتیک پارلمانی مستقل سرمایه داری در ایران بوجود آورد. مشکلاتی با این داریم:
    ۱ – استثمار نیروی کار چه می شود؟ بردگی مزدی ادامه پیدا کند؟
    ۲ – چون سرمایه داری جهانی و امپریالیستی بر تمام سرمایه ها و بازارهای جهان تسلط دارد، چگونه استقلال اقتصادی ایران بدون وابستگی مالی به انحصارات قرار است حفظ شود؟
    ۳ – در صورت وابستگی اقتصادی، چگونه استقلال سیاسی حفظ می شود؟ مثلا الان اقتصاد ایران وابستگی به اقتصاد جهانی امپریالیستی دارد و شاهد روند نوکر شدن سیاسی حاکمیت هستیم. همین رژیم برنامه های نولیبرالی امپریالیستها را در زمان رفسنجانی و خاتمی و به بعد پیاده کرده است.
    ۴ – در صورت حمله امپریالیستی غربی و شرقی، چگونه از اتکا به امپریالیسم جلوگیری خواهد شد.
    .
    نویسنده باید به تمام جوانب قضیه فکر کند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

Page generated in 0٫618 seconds. Stats plugin by www.blog.ca
رفتن به نوارابزار