شنبه, ۲۸ مهر , ۱۳۹۷

Comments

نگاهِ چپ به جنبش های اجتماعی و دولت
فرامرز دادور
— 5 دیدگاه

  1. جناب دادور. عنوان ِ مقاله ی من «توطئه گری با ژست ِ دموکراتیسم» است.

  2. جناب دادور، با سلام: برای آشنایی ِ بیشتر با ناشناس مقاله ی« تبعید شده » ی من به سایر مقالات را درپایین ِ صفحه بخوانید.

  3. در حقیقت از آنجا که دموکراسی بورژوائی بخش مهمی از حاکمیت سرمایه داری را تشکیل میدهد، دلیلی وجود ندارد که کمونیستها سخنگوی این ایدئولوژی باشند. دموکراسی خواهی بیشتر و بیشتر فقط تاکیدی بیشتر و بیشتر بر حاکمیت لیبرالی نظام بردگی مزدی است. سیستم بردگی مزدی را نمیتوان دموکراتیک تر از آنچه که تاکنون وجود داشته کرد. باید تاکید بروی اجتماعی کردن تمام وسایل تولید و بروی آلترناتیو شورائی و خودگردانی را مدیریت باشد. دموکراسی خواهی بورژوائی تاکید بر رهبری نخبه ها ست و برای اعتماد بنفس بردگان مزدی مضر است.

  4. مثالهای مقاله علیه تز مقاله است. سیاستهای حزب حاکم ونزوئلا و یونان با شکست روبرو شده است. انتخابات ترکیه هم مثال بدی است و نتایج عملی آن را امروز میتوان دید. اقتصاد ونزوئلا وضع وخیمی دارد. مقاله سرمایه داری را خوب تصویر نمیکند ، همانطور هم سوسیالیسم را. نظام سرمایه داری جهانی گانگستری و جناینکارانه است نه دموکراتیک. هدف فعالین کارگری (فعالیت سوسیالیستی و کمونیستی) باید الغای نظام بردگی مزدی باشد نه سیاست مدار شدن و وقت گذراندن در مشاجرات پارلمانی و حقوقی. باید خود را برای تسخیر و مدیریت محلهای کار تعلیم داد نه برای شرکت در پارلمانهای مالکین آنها. دو راه وجود دارد، راه بورژوا شدن که راه سیاست پیشگی است و راه کمونیست شدن که آماده شدن برای اجتماعی کردن مالکیت بر وسایل تولید و شورائی کردن مدیریت آنهاست.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Page generated in 1٫564 seconds. Stats plugin by www.blog.ca
رفتن به نوارابزار