پنج شنبه, ۲۹ شهریور , ۱۳۹۷

Comments

شب همبستگی با گارگران ایران در پاریس و دو نکته پیرامون آن
تقی روزبه
— ۱ دیدگاه

  1. تشکل بردگان مزدی از همان روز اول باید ضد سرمایه تعریف شده باشد یعنی بصورت روشنی ذکر کند که هدفش از بین سرمایه و بردگی مزدی است. تشکل صنفی بودن و حرفهای سیاسی زدن کافی نیست. بعبارت دیگر تشکل کارگری خودش اساسا باید سیاسی باشد یعنی ضد سرمایه داری. سازمانهای سیاسی باید در تشکلهای کارگری ضد سرمایه داری استحاله شوند نه برعکس. جنبش کمونیستی باید اساسا کارگری باشد نه حزبی و سازمانی متشکل از کسانیکه از کارکر بودن فراری هستند.
    این فراری بودن مارکسیستها از کارگر بودن و جنبش کمونیستی را غیر کارگری دیدن است که تمام دموکراسی خواهی ها را بر رفع استثمار غالب میکند و جنبش کمونیستی را به پارلمانها می کشاند. بیخود نیست که زبان راه کارگری ها بسیار شباهت به زبان فلاسفه روشنگری پیدا میکند و می بینیم که با مقولات آنها فکر می شود گوئی با سرنگونی سرمایه داری دولتی شوروی باید مقولات علمی کارگری هم دور ریخته شود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Page generated in 1٫943 seconds. Stats plugin by www.blog.ca
رفتن به نوارابزار