سه شنبه, ۲۷ شهریور , ۱۳۹۷

Comments

آیا تغییر “ریل گذاری” اقتصادی بدون تشکیلات سراسری کارگری ممکن است؟
جواد قاسم آبادی
— ۱ دیدگاه

  1. جنبش کمونیستی واقعی فقط متعلق به کارگران کمونیست است و نه قشر تحصیل کرده و روشنفکر جدا از مبارزات روزمره کارگران. قشر تحصیل کرده و روشنفکر میتوانند از طریق نهادهای گوناگون به ارتقاء دانش کارگران فعال کمونیست کمک کنند اما نمیتوانند تشکلات و احزابی درست کنند که کارشان سیاست و مدیریت آتی دولت. کلا این تصور که روشنفکران مارکسیست از طریق دولت جامعه کمونیستی درست کنند ایده درستی نیست. روشنفکران کمونیست میتوانند در محل کار مثل بردگان مزدی دیگر علیه کارفرمای خود تشکل بوجود بیاورند. اما آنها ترجیح میدهند که در بیرون از محل کار خود حزب درست کنند و از بالا کارگران را رهبری کنند. این کار، سیاستمدار درست کردن است ، در حالیکه منافع بردگان مزدی در از بین بردن شغل سیاستمداری و شغلهای دولت است. اگر دقت کنیم می بینیم که بجای اینکه جنبش کمونیستی ایران جنبش کارگری باشد، جنبش هواداری و یا فدائی طبقه کارگر است. در حقیقت ما هرگز جنبش کمونیستی واقعی نداشته ایم. در جهان هم فقط تشکلات کارگری ضد سرمایه داری جنبش کارگری و کمونیستی هستند. بدینجهت، انتظاری که نویسنده از روشنفکران کمونیست ، که اکثرا مارکسیست هستند، دارد، انتظاری غیر واقعی است. حتی اگر مارکسیستها از جلد مدیریت و بوروکراتیک و هواداری خود بیرون بیایند، فقط یک حزب خواهند بود که عملکردی بهتر از سرمایه داران دولتی نخواهند داشت.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Page generated in 1٫909 seconds. Stats plugin by www.blog.ca
رفتن به نوارابزار