شنبه, ۲۶ آبان , ۱۳۹۷

Comments

نگاهی به پی آمدهای خروج آمریکا از برجام، بن بست رژیم حاکم بر ایران و حساسیت اوضاع!
تقی روزبه
— 3 دیدگاه

  1. بعبارت دیگر،
    آن کمونیستهائی که معتقدند باید دولت دموکراتیک سکولار باید بوجود بیاید، کمونیست نیستند، همانطور که خمینی طرفدار مستضعفین نبود؟ البته توجیه این دسته از کمونیستها این است که بر طبق اعتقاد مارکس راه کمونیسم از لحاظ تاریخی از طریق بوجود آمدن رژیمهای دموکراتیک سکولار میگذرد. حال باید ذکر کنم که اگر مارکس چنین گفته وضعیت کشورهای دموکراتیک سکولار نشان میدهد که کاملا اشتباه میکرد. تاریخ مختصر این جوامع از زمان مارکس: دو جنگ جهانی، ادامه استعمارگری و پیدایش نوامپرالیسم، پیدایش نولیبرالیسم بعد از فروکش کردن طولانی باسازی بعد از جنگ دوم (تا اواسط سالهای هفتاد یعنی فقط حدود سی سال)و جنگهای پایان ناپذیر مستقیم و نیابتی تا به امروز که تمام این جنگها علیه کشورهای ضعیف بوده اند.

    از آنجا که از فاجعه بوجود آوردن رژیمهای بلشویکی و استالینی و مائوئیستی هم آگاهیم، هدف اجتماعی کمونیستهای واقعی روشن است: بوجود آوردن حاکمیت فدراسیون جهانی تشکلاهای شورائی و خودگردان کارگری بمثابه آلترناتیو دولتها و ملیتهای امروز.

    کارگران جهان، به کمونیستهای دروغین امید نبندید!

  2. دخالت نکردن در امور کشورهای دیگر اصلا کمکی نمی کند. ببینیم چرا:

    نقطه ضعفهای قابل بهره برداری برای جناح غربی امپریالیسم:
    ضد زن بودن رژیم
    اسلامی بودن رژیم
    استبدادی بودن رژیم
    شرقی بودن رژیم
    فارس بودن رژیم
    نزدیک به امپریالیسم غیر غربی بودن رژیم
    تمایل رژیم به اشاعه انقلاب شیعه اسلامی
    ضد اسرائیل بودن رژیم

    می بینیم که امپریالیستهای غربی برای سالیان سال بهانه خواهند داشت و فقط پروژه های هسته ای و دخالتهای منطقه ای نیست.

    خود امپریالیستها هزاران کیلومتر می روند و در امور کشورها دخالت میکنند و خودشان پروژه هسته ای دارند و خودشان در گذشته و همین حالا بصورت بمبهای کوچک اتمی از پروژه های هسته ای استفاده میکنند.

    هدف اصلی امپریالیستها: نوکر کردن رژیم و یا تعویض آن با نوکرانی دیگر.

    راه حل برای ما بردگان مزدی:
    ما به نوع دولت کار نداریم. هدف ما باید الغای استثمار نیروی کار باشد. برای این منظور به هیچ نوع دولتی نیاز نداریم چون اصل دولت نیروی نظامی است و جدا کردن و متمرکز کردن نیروهای نظامی از جامعه وسیله اصلی استقرار نظام بردگی و بردگی مزدی است.

    آیا هواداران دولت دموکراتیک میخواهند ارتش و پلیس دائم و متمرکز داشته باشند و یا خیر. اگر جوابشان مثبت است، میخواهند نظام استثمار نیروی کار را نگه دارند.

  3. از آنجا که جنبش ترقی خواه و دموکراسی خواه ایران جنبش بازندگان سرمایه دار است، راهی ندارد جز استحاله در یکی از قطبهای سرمایه داری جهانی، یعنی یکی از امپریالیستها. تنها راه آزادی طبقه کارگر انقلاب علیه بردگی مزدی نه چسبیدن به ترقی خواهان.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

Page generated in 1٫616 seconds. Stats plugin by www.blog.ca
رفتن به نوارابزار