چهارشنبه, ۲ خرداد , ۱۳۹۷

Comments

روحانی در تبریز و حاشیه های آن
محمد حسین یحیایی
— 2 دیدگاه

  1. سئوال، آیا اگر بشود یک جنبش استقلال آذربایجان راه انداخت و رژیمی سکولار و دموکراتیک آذری بوجود آورد کار خوبی کرده ایم چون توانسته ایم اقلا بخشی از مردم را از زیر فاشیسم جمهوری اسلامی خلاص کنیم؟ یا نه فقط آذری ها بلکه عربهای جنوب، کرد ها و بلوچ ها و غیره؟ کلا تجزیه ایران برای خلاص شدن از رژیم جهنمی جمهوری اسلامی چیز خوبی است؟ بنظر من این سئوالات را باید با یک سئوال بدینگونه طرح کرد: اگر اولین کشته جدائی طلبی خود شما باشید، حاضرید به جدائی طلبی بپردازید؟ حال بگذارید من نکته ای را بگویم. اگر جنگ جدائی طالبی نه توسط بردگان مزدی بلکه توسط فقط و فقط قشر سرمایه دار طرفین انجام شود، من حرفی ندارم که هیچ خوشحال هم خواهم شد. بنظر من بردگان مزدی نباید در جنگهای جدائی طلبانه شرکت کنند چون حتی با پیروزی بند ه ای حقیر خواهند ماند.

  2. من سعی میکنم به بردگان مزدی آذری بگویم که بین سرمایه دار آذری و غیر آذری فرقی وجود ندارد و هر دو استثمارشان میکنند.

    در ارتباط با زبان آذری، زبان مادری به اندازه آزادی از بردگی مزدی مهم نیست.

    تکیه بر اهمیت زبان مادری نباید موجب شود که وحدت برده مزدی آذری و فارس و عرب و فرانسوی و آلمانی و ژاپنی و غیره علیه نظام بردگی مزدی بی اهمیت شود.

    بردگان مزدی آذری نباید گول سرمایه دارهای آذری را بخورند و برای آزادی آذربایجان با رژیم درگیر شوند. بردگان مزدی آذری مثل بردگان مزدی همه ایران و کشورهای همسایه و دور باید با رژیم از زاویه الغای نظام بردگی مزدی درگیر شوند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Page generated in 4٫199 seconds. Stats plugin by www.blog.ca
رفتن به نوارابزار