سه شنبه, ۱ خرداد , ۱۳۹۷

Comments

ولایت، و سقوط سنگر نماز جمعه اش
بهنام چنگائی
— 3 دیدگاه

  1. جناب ناشناس سلام؛
    شما چند محور مهم مهم تاریخی و پاسخ نایافته مردم و ملت های رنگین باور و فرهنگ ما را برجسته کرده، ولی چگونگی شناخت درست و پیگیری پایه ای نحوه برخورد و راهکار حل آنها را خاموش گذارده اید.

    ۱ ـ سکولاریسم پدیده ی تنها یک مقطع معین تاریخی و صرفا راستِ بورژوائی ـ امپریالیستی نیست، بل سیال بوده و هست، و همچون دمکراسی پیوسته در طی تاریح اشکال متفاوت و تازه ای داشته و راه حل گذار جوامع وامانده به ساختارهای پیشرفته تر و بی برتریجوئی های عقیدتی را هموار نموده و موثر بسود جوامع طبقاتی بوده و هست.

    بویژه آنگاه و آنجا که دین رسمی جزو قانون اساسی کشورها باشد که در ایران هست، و زدودن سرکردگی آن سوژه مبارزه ی روز ما، و در جوامع مذهب زده ی رنگین عقیده خصوصا در کشورهای خاورمیانه ی مسلمان سنی ـ شیعی ـ و قدری هم علوی ها باشد هم هست. البته علاوه بر آنها، چهان بینی های بسیار گسترده ای در کنار این مذاهب وجوددارند که پیوسته توسط مذهب رسمی سرکوب شده اند.

    اگر راه جدائی دین از دولت هموارشود و در ریشه ی فرهنگ سیاسی اجتماعی ما و منطقه و جهان عقیده جزو امور فردی و نوع بشری پذیرفته می شد! و حکومت های غیرایدئولوژیک جا می افتاد، برنده ی بزرگ این دستآورد، پیش از همه جوامع زیردست و کارمزد است که همیشه مورد سوء استفاده های اهداف قلدرهای ناسیونالیستی، سران ریاکار ادیان و مذاهب فناتیک ، و یاورش همگی شان سرمایه سالاری داخلی و جهانی قرارنمی گرفت.

    پنابرین، جنبش چپ و کمونیستی ناگزیر است برای گذر از این تناقض های وامانده از ساختارهای ایدئولوژیک پیشین و کنونی راهبردها و پاسخ های درخوری بیابد و بیاری راحل های خود به جنگ های مذهبی و ناسیونالیستی و راسیستی و فاشیستی و… پایان دهد.

    در اینکه فقر مادر و مظهر واماندگی ها و بازتولیدکننده ی جهان بینی های ایده آلیستی ست، شکی ندارد. اما با زور هم هرگز نمی توان دانش تاریخی را ترویج کرد و به پیش برد و به کمک آن و ناگهانی وابستگی های تاریخی، قومی و مذهبی را کنارزد. اگر میسر می شد که می بایست تاکنون اردوغان ها یا خامنه ای ها سر کردها را زیر آب کرده و … که نتوانسته اند.

    پس چاره ای کارساز باید یافت و داشت! تجربه های شاه و شیخ فردی و مذهبی بوده اند و نباید دوباره فرصت تکرار بیابند. زیرا ایستا و دشمنی افکن هستند!

    من جزو آن گروه از چپ های کمونیست هستم که مدافع خودمدیریتی ملیت ها و فرهنگ های شان است؛ و همچنین آزادی عقیده و وجدان را می پذیرد و برای همبستگی طیقاتی، این ظرف سکولاریسم را برای یکدست کردن دیگر ظروف عقیدتی و مرتبط کردن همه را در یک ظرف کلان کشوری، آنهم در کشورِ چند ملیتی ما، جدائی دین از دولت را پایه دانسته و به همین خاطر راه حل فدرالیسم را متناسب ترین اهرم برای تسطیح حق آزاد عقیده، و چندقطبی کردن قدرت سیاسی و افقی کردن آنرا حیاتی می دانم.

    کارهای لازم و آغازینی که برای کشور ما بیش از اندازه مهم هست و با امکان تمرکز زدائی سیاست تعدیل قدرت ممکن شده و ما خواهیم توانست با این وسیایل نو و کارآمد ابزارش را بخدمت اراده اجتماعی طبقاتی و سراسری بگیریم و برای همبستگی ارادی و دلبخواه ملیت ها و کارگران من این شیوه را موفق می دانم.

    در پایان با شما همچنان پیرامون اصل بردگی سرمایه که حالا حالاها برجاست موافق هستمف اما خود این اهرم می تواند همبستگی شرمایه، مذهب و دیتاتوری ها را تضعیف، مختل و در درازمدت نابودکند.
    باسپاس از شما و پانویس تان

  2. وجود بردگی در جامعه و بردگی مزدی در عصر ما موجب بحرانی شدن وضع اربابان می شود چون انسانها به بردگی تن نمی دهند. تقدس سازی های قومی و ملی و مذهبی راه تخفیف تشنجات ناشی از این مقاومت است. اما این تخفیف در دراز مدت موثر نیست. با افزایش فشار از پائین و به بن بست رسیدن در پاسخ گوئی به فریاد آزادی از بردگی، دزدی کردن از اربابی دیگر به گزینه نهائی تبدیل می شود، بعبارت دیگر، به حمله و تعرض نظامی به قلمروهای یکدیگر، یعنی به امپریالیسم. این جواب چراست! از پارادایمهای فلاسفه سیاسی بیرون بیائید، واقعیات جامعه را آنطور که هست ببینید. اگر چنین کاری کنید، هیچ چیز نمی بینید جز برده و ارباب.

  3. دوران انقلابی بودن سکولاریسم مدتهاست که گذشته و سکولاریسم و دولتش به ایدئولوژی امپریالیسم تبدیل شده است. ایدئولوژی دولت اسلامی و مذهبی هم می بینیم که امپریالیستی شده است. مشکل اساسی بشر همیشه با ابتکار بوجود آوردن بردگی، خود بردگی و دولت سازی برای تولید و تداوم آن بوده است، حال چه بردگی نیروی کار و جسم زن است و چه بردگی نیروی کار همه از جمله حیوانات.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

Page generated in 2٫484 seconds. Stats plugin by www.blog.ca
رفتن به نوارابزار