فریبا مرزبان: «علی اشرف درویشیان» پدر ادبیات ایران درگذشت

Print Friendly, PDF & Email

“همه چیز در تاریکی پاره می شود؛ ظلم از کلفتی” از کتاب چهار جلدی سال های ابری.

پدر ادبیات ایران «علی اشرف درویشیان» در سن ۷۶ سالگی چشم بر هم نهاد و با جهان بدرود گفت. علی اشرف درویشیان در سوم شهریور ۱۳۲۰ خورشیدی در کرمانشاه زاده شد و در ۴ آبان ۱۳۹۶ در بستر بیماری در بیمارستان چشمانش بسته شد. 
علی اشرف درویشیان از نویسندگان چپ گرا بود و داستان نویسی را از سال ۱۳۴۳ خورشیدی آغاز کرد. در بخشی از ادبیات پژوهش هایی انجام داد که ادبیات عامه نام دارد. مدتی به بررسی کارها و آثار زنده یاد «صمد بهرنگی» پرداخت و «صمد جاودانه شد» را به همین منظور نوشت و در ادامه کار نگارش از وی پیروی نمود. آثار زیادی از این نویسنده پرکار و مردمی بر جای مانده است. به دلیل گرایش به چپ در مجموعه داستان هایی که نوشت در آن ها سخن از بی عدالتی های اجتماعی می کند؛ از نابرابری می گوید و خواهان آزادی بیان و اندیشه بود. 
در پیش از انقلاب ۱۳۵۷ به دست عوامل ساواک دستگیر و در سال هایی از دهه پنجاه زندانی زندان قزل قلعه بود. درویشیان نام مستعار «لطیف تنگستانی» را برای  بخشی از آثارش داستان های کوتاه و جستارهایش برگزید و بکار برد.

علی اشرف درویشیان از اعضای شناسنامه دار و یار همیشگی کانون نویسندگان ایران بود. هرگز کانون را رها نکرد و در تمام تهدیدها، مخاطرات و سختی های تولید شده توسط دولت جمهوری اسلامی، کنار اعضا باقی ماند و برای بازگشایی کانون و با نوشتن برای شکستن تیغ سانسور تلاش کرد.

  بخش دیگر داستان های علی اشرف درویشیان دارای مضامین ادبی- سیاسی ست. هجو و چرندیات به ادبیاتش راه نیافت هرگز. سفر زندگی اش پربار بود و از کتاب هایش می توان اشاره داشت به: درشتی، روز اول تعطیلی، قصه های بند، آبشوران، صمد جاودانه شد، سال های ابری، کی برمی گردی داداش جان، و … 

از آنجا که مشکلات سیاسی جامعه و تنگناهای موجود را از خود دور احساس نمی کرد به زندگی و آثار تعدادی از زندانیان سیاسی پرداخت و در جهت مبارزه با فراموشی، زندگی نامه ی چند تن از جانفشانان راه آزادی را منتشر ساخت؛  کتاب «یادهای ماندگار» با گفتار و خاطراتی از خانم فریده کمالوند از زندگی، و مبارزات همسرش زنده یاد دکتر «هوشنگ اعظمی» به قلم وی به رشته تحریر درآمده و منتشر شده است.

این نویسنده پردرد مردمی در سال های اخیر از نارسایی و مشکلات قلبی در رنج بود و با این حال که بر صندلی چرخ دار نشسته بود؛ در مراسم هایی با حضور خانوادهای قتل عام شدگان تابستان ۱۳۶۷در «گلزار خاوران» شرکت می کرد او در داستان های کوتاه یادشان را گرامی می داشت. 
تعدادی از کتاب های این نویسنده و پژوهشگر شهیر به زبان های انگلیسی- آلمانی، کردی، عربی و … منتشر شده است. جایزه دهمین دوره «گلشیری» به وی رسید و جوایزی بین المللی در بخش ادبیات کسب نموده است. 

“همه چیز در تاریکی پاره می شود؛ ظلم از کلفتی” از کتاب چهار جلدی سال های ابری.

یادش گرامی

One comment

  1. نه، علی اشرف درویشیانِ توده ها و ما نمرده است.
    این انسان مبارز، دوست داشتنی، همیشه عاشق و مردمگرا به این سادگی ها نمی میرد. بی گمان گرامیداشت علی اشرف درویشیان در دل ما و بسیارانی زنده است و خواهدماند. هستی او در تک تک جمله های کتاب هایش گرم و مردمی و استبداد ستیز نفس می کشد. و با نوائی شیرین و رسا، و توانی شگرف به نای خردورزی و دانش خرافه گریزی تا (بقای اشکال و بساط های پاسداران حماقت ) باقی ست نیرو می دمد؛ و به نبرد روشنگری ها جان می بخشد خواهدبخشید. نه، او نمرده است.

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.