تبعید
بهروز داودى

Print Friendly, PDF & Email
 
 
 
بغض وطن ترکید
پرتاب کرد ما را
دستهاىِ  جهالت مان
باور نکردیم
باور نکردیم
با باورِ خود
بغض مان ترکید
 
           *
عطر گلاب 
و 
 یاس امین الدوله 
با بوى قهوه 
در  خلوت  پیاده رو
جا بجا شده بود 
تنها 
طعم شور دو قطره 
زیر زبانمان
ما را به هوش آورد
 
        *
با پاىِ خود 
کشیده  مى شدند 
روز ها مان  ، به شب
همپاى خود 
 کشاندیم ، اما
شب ها مان را ، به روز
 
          *
خورشید را هرگز
به چشم  ، ندیدیم
تنها ، زیر باران 
به دیدار 
رنگین کمان اش
شتافتیم
 
        *
به  بیرنگىِ  رنگها
در اشتیاقِ  سبز 
در اشتیاقِ  بنفش
در اشتیاقِ  سبز و بنفش
دل ندادیم
چشمهامان  را شستیم
و نوحه خوانىِ  شکست را
با ترانه اى از  رندِ نیشابور 
پاسخ گفتیم
 
        *
آه ، آه
 که تنها یک لحظه 
حتى یک لحظه 
وطن را به خاک
نسپردیم
و همچنان ،  چون جان
در دلهامان 
روان  داشتیم
 
        *
آرى
اینگونه ماندیم  
آرى
اینگونه پرداختیم
و
اینگونه
تبعیدمان  را
ساختیم 
 
پاریس – ژوئن ٢٠١٧

Leave a Reply

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.