پنج شنبه, ۵ اردیبهشت , ۱۳۹۸
   

Comments

انتحابات فرمایشی رژِیم، چه چیزی را تغییر میدهد؟
حسن جداری
— 2 دیدگاه

  1. نیروی تخریب عقل توسط ارتجاع در ایران و جهان بسیار بسیار قوی ست. بدون خنثی کردن سیستماتیک آن، کار کمونیستی پیش نمی رود. حتی خود ما نیز دائم در خطر چنین ارتجاعی قرار داریم و مجبوریم ذهن خود دائما تجدید نظر کنیم و به اصول ابتدایی منطق و علم برگشته، افکار خود را با آن تنظیم کنیم.

  2. در تقسیم بندی نویسنده، یک گروه جا افتاده و آن جوانهای زحمتکشی هستند که تجربه و آگاهی از رژیم ندارند و در انتخابات شرکت کردند.

    کلا کار آموزش کمونیسم به دختران و پسرآن و زنان و مردان جوان شامل اینهاست:

    – از بین بردن تفکر خرافی آنها از طریق تشویق به تفکر ساده منطقی و علمی داشتن نسبت به انسان و جامعه بصورت مستمر. اینکار باید بدون مراجعه به مکتب خاصی صورت پذیرد، درست مطابق تمایل اصلی انسان به شناخت و تغییر محیط در خدمت بقا و رفاه خود. در واقع کار هست برجسته کردن تمایل ذاتی انسانی در آنها. این کار کاملا بر خلاف روش ارتجاع ست، حتی ارتجاع کشورهای صنعتی، چون در کشورهای صنعتی آموزش علمی اجتماعی محدود می شود.
    – افشای ایدئولوژی های حاکمیت در تمام زمینه ها که شامل اقتصاد، تاریخ و سایر زمینه های جامعه و انسان شناسی ست.
    – تشویق به کار گروهی و شورایی در تمام زمینه های فعالیت اجتماعی، چه فعالیتهای منفی و چه فعالیتهای مثبت.
    – تشویق به اتکا به خود و عدم دنباله روی در اندیشیدن و عمل کردن. این آزادی فردی است. آزادی فردی بسیار اهمیت دارد چون بدون آن ذهن انسان با خود تنها نیست و پرورش سالمی نخواهد داشت. نتیجه آزادی فردی، شرکت داوطلبانه در کار گروهی ست. کمونیسم روابطی ست داوطلبانه میان افراد جامعه، بین زن و مرد، زنها و مردان. کمونیسم و انقلاب، وظیفه نیست، روابطی ست که ضرورت آن درک شده است. بدون درک ضرورت کمونیسم بصورت منطقی و علمی، فعالیت انقلابی کمونیستی اصیل نیست. این قسمت بسیار مهم است و باید بسیار صبور بود. ابندقسمت معمولا درست درک نمی شود.

    در کنه خود، معنی دموکراسی روشن نیست. حال اگر منظور این باشد که نوعی از مدیریت اجتماعی ست بصورتی که مردم در تصمیم گیری های مربوط به وضعیت اجتماعی اشان شرکت داشته باشند، روابط شورایی و غیر متمرکز، مفاهیمی بهتر است، چون توده ها با این کار از غریبه شدن و متمرکز شدن ثروت و قدرت جلوگیری میکنند.

    بطور کلی اتکا به ایدئولوژی سرمایه داری برای آموزش و عمل کمونیستی مفید نیست، این شامل دموکراسی آن نیز می شود. چنین بنظر می آید که مقولات دموکراسی-دیکتاتوری مفید نیستند و جای آن شورا و شرکت مستقیم در تصمیم گیری ها بهتر است. سیستم حاکم ذهن ما را در مفاهیم خود قفل کرده است. بدون از بردن این قفلها، نه اندیشه ها بدرستی تحول پیدا میکند و نه عملی کاملا موفق در خدمت آزادی از بردگی موجود ممکن است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.

Page generated in 0٫631 seconds. Stats plugin by www.blog.ca
رفتن به نوارابزار